خدایا تو را دوست دارم ! می خواهم تو را بیشتر و بیشتر دوست داشته باشم ! می خواهم تو را تا سرحد سرمستی و شوریدگی دوست بدارم . عشق و ایمانی ناب - درخور درگاه نیلوفرینت - بمن عطا کن .

خدایا قلبم تشنه نور و عشق توست !هر روز در افکار و آرزوهایم به سوی من بیا ! در رویاهایم ؛ در خنده نشسته بر لبانم و در اشک چشمانم به سوی من بیا ! در عبادت و کارم ؛ در زندگی و مرگم به سوی من بیا . تو با من باش با رحمت وعشقت .

خدایا ذهنم پریشان است قلبم بی قرار است و افکارم شوریده اند و درمانده ام . پس رشته زندگیم را به دستهای امن تو می سپارم آنگاه طوفان می خوابد و آرامش تو حکمفرما می شود .

خدایا نوای سحرانگیز تورا شنیدهام همهچیز را رها می کنم و به سوی تو می آیم . هر چه را که دارم و هستم به تو تسلیم می کنم . مرا به درگاهت بپذیر و نگذار که از تو دور باشم .

خدایا آرامشی عطا فرما تا بپذیرم آنچه را که نمی توانم تغییر دهم . شهامتی که تغییر دهم آنچه را که می توانم و دانشی که تفاوت این دو را بدانم !

پروردگارا خود را تقدیم تو می دارم . با من کن و از من ساز آنچه خود اراده کنی . از اسارت نفس رهایم کن تا انجام اراده ات را بهتر توانم . مشکلاتم را بگیر تا پیروزی بر آنها شاهدی باشد برای کسانی که با قدرت تو ؛ عشق تو ؛و در راه تو یاریشان خواهم داد . باشد که همیشه بر اراده ات گردن نهم .

آفریدگارا من اکنون آماده ام که تمام خوب و بد وجودم را به توسپارم تمنا دارم یک یک نقص های درونم را که سد راه خدمت بقه تو و همنوعان من است را برطرف کنی و قدرتی عطا فرمایی تا از این پس به خدمت تو کمر بندم .

پروردگارا کمکم کن تا به جای تسلی خواهی تسلی دهم ؛ به جای درک شدن درک کنم زیرا پیدا کردن در گرو گم شدن است با بخشیدن دیگران خود بخشوده می شویم و در مرگ حیات جاویدان پیدا می کنیم.

پروردگارا به من کمک کن تا بدانم کلید خوشبختی خود را در اختیار . به من شجاعتی بده تا آرام بگیرم و با احساساتم روبرو شوم . به من بینشی بده تا روابطم را با دیگران بهبود بخشم .

خدایا مرا برکت آن بخش که هر روز وظیفه خویش را به انجام رسانم به برادران و خواهرانم یاری رسانم تا بار خود را در فراز و نشیب زندگی بر دوش کشند و هر روز نیایش کنم : در آفتاب و باران بادا که خواست "تو " تحقق پذیرد .

خدایا مرا چون سبزه ها فروتن ساز ؛ چون گلها ساده ؛ بادا همانند پروانه ای که در شعله فرو می شود در شعله عشق تو معبودم فرو شوم .

خدایا تو را شکر می کنم که بی نهایت را خلق کردی و ما را از محدوده زمان و مکان آزاد نمودی و به بی نهایت اتصال دادی .

خدایا بگذار که نمونه خوبی باشم . بگذار که سمبل عشق و محبت باشم .بگذار که مظهر ایثار و فداکاری باشم .بگذار معیار خدایی باشم که جز خواسته تو عمل نکنم .

خدایا بگذار دریا باشم ؛ ساکن و ساکت که طوفان های سخت هم مرا به هیجان نیاورد .

_آمین

الهی

می دانم ، آری می دانم که روزی باید رفت
آری روزی می میرم اما نمی میرم ... میروم

روز رفتن ...

اما آن روز ، روز آمدن به سوی توست
پس بگذار بگویم روز آمدن ، آری

روز آمدن ...

می خواهم بیایم اما ...
اما بنده ات محبوس دنیاست
این بنده محبوس چیزی جز رویی سیاه و مویی پریشان و لباسی گناه آلوده همراهش نیست اما آخر با اینها که نمی شود به میهمانی چون تویی آمد !!..

پس رب من ، معبود من

خلعتی برایم بفرست
خلعتی که مناسب درگاه تو باشد
تا در پیشگاه تو و پیش چشمان مقربین تو ظاهرم نامناسب نباشد ...

آمین یا رب العالمین

الهی !
دیگر خسته ام نه دینم را دارم و نه دنیایم را ، هر دو را یکجا باخته ام نمی دانم چه کنم ، دیگر نه حال ماندن دارم نه حال بودن ، دیگر دلم شدنها را نمی خواهد اگر لطف تو دستم را نگیرد ... کاش من هم تو را داشتم کاش تو هم مرا داشتی اما تو رهایم کرده ای دیگر حتی نگاهم نمی کنی آنچنان مرا به خود مشغول کرده ای که از خود غافل شده ام کاش من هم خودی داشتم !!!

الهی !
دل به تو بسته ام و به امید تو نشسته ام ، هر که هستم و هر چه هستم پیش از این که از میان برخیزم مرا در آغوش خود گیر که جز تو هیچ کس را ندارم .

الهی !
ای تمام هستی من ، ای بود و نبود من ، ای زیباترین عشق نهانی من ، ای معشوق هویدای من ، مرا بیشتر از این به حال خودم وامگذار و در این دنیای پست و بیهوده تنهایم مگذار خوب می دانی که جز تو هیچ کس را ندارم !

الهی !
شوق پرواز را از این پرنده کوچک آستانت مگیر و بال و پرش را با نوازش رحمت و مغفرتت التیام بخش .

الهی !
از دست خودم به کجا فرار کنم ؟ کجا بروم که دیگر از این " خود " خبری نباشد ؟ تا کی بنده ی این " خود " باشم ؟ تا کی به این عهدشکنی های گاه و بیگاهم ادامه بدهم ؟

الهی !
اگر مرا در بوستان تو جایی نبود مرا نمی رویاندی ، اگر مرا در هستی تو جایی نبود مرا هست نمی کردی پس ای هست کننده بود و نبودم تنهایم مگذار .

الهی !
اگر نبود هوای رسیدن به تو ، اگر نبود شوق بوسه بر آستان تو و اگر نبود زمزمه یارب یارب به درگاه مقدس تو ، من از همه جا بریده ترین بودم .

الهی !
اگر نبود این دست گیریهای پی در پی تو ، اگر نبود این دلسوزیهای مداوم تو ، اگر نبود این نوازشهای پدرانه و مادرانه تو ، من بی همه کس ترین بودم .

الهی !
شیرینی و لذت عشق تو آنقدر زیاد و بی منتهاست که مانده ام چگونه آنرا توصیف کنم !

الهی !
عشق بی منتهای خودت را مخفی ترین راز دلم قرار بده ، خلوتهای بی شمارم را از حضور پر از مهرت سرشار کن ای معبود و ای معشوق بی همتای من .

همهء دار و ندار من ! چوبی که برای تمام اشتباهاتم بر قلب و روح و جانم می زنی را عاشقانه با همه ی دردهایش می پذیرم و برایم شیرین است و بر این زدنت شکر می کنم . شکر می کنم که هنوز هم مرا بنده ات می دانی . شکر می کنم که هنوز هم دوستم داری و تنبیهم می کنی تا من هم بدانم و باور کنم که دوستم داری ، چرا که خوب می دانم اگر دوستم نداشته باشی رهایم می کنی . می زنی تا به یادم بماند خطاهای حال و گذشته را . تا خط قرمزی بکشم دور خطاهای آینده را . تا بدانم آینه ای از وجودم را در برابرم گذاشته ای که حتی اشتباهات کودکی ام را برایم به نمایش خواهد گذاشت . معبود من ! بر تمامی آنچه با من می کنی تو را شکر و سپاس می گویم چرا که نشانم می دهی من نیازمندترین موجود به تو هستم و تو هنوز هم مرا با همه ی اشتباهاتم دوست داری حتی اگر مرا این گونه نپسندی اما مرا ، همین وجودی که هستم را ، باز هم دوست داری ... یا اله العاصین ! دست های نیازمندم را بگیر که هر بار بر زمین می افتم بیشتر از قبل محتاج یاری ات میگردم . یا لطیف ! دست های مهربانت را ، نگاه عاشقانه ات را ، مهر خداوندی ات را ، راهنمایی های دلسوزانه ات را ، تشویق و تنبیه های همیشگی ات را می طلبم برای خودم ، برای دوستانم ، برای خانواده و پاره های تنم ! لحظه ای هم رهایمان مکن که بی تو پیچیده در عدمیم و با تو ماندگار در ابد . امروز بین بنده هایت دلتنگ تر و دلشکسته تر و خسته جان تر از من هم داشتی ؟ پس به شکسته دل ترین ِ آنها قسم دلهایمان را دریاب !

خدای مهربانم ...

آیا اگـر کسی تو را بیش از پیش بخـواند بر او در رحمت می گشــایی ؟
اگر چنیـن است ، تا هـرچـه بیش تــر از پیش در دعـا بکـوشـــم ...
آیا آنکس که خالصانه و نالان به درگهت بِگِرید ، می بخشایی ؟
تا سیل دیدگان شرمسـارم را به پیشگاهت عرضـه کنـم
اینک که به تـو روی آورده ام ، از مـن روی مگـردان
و حال که دلم را به تو سپرده ام ناکامم مگذار
اکنـون  با همه وجـود تـو را می خـوانـم
دست رد به سینه دردمندم مزن ...

آمین ای مهربان ترین

خداوندا ...
از هیچ یک از بندگانت نه شکایتی بر لب دارم ،
و نه کینه ای در دل ،
تنها التماس های مرا ،
برای آنان که چشمان خود را ،
بر روی نقشهای زیبای عظمت و بزرگی تو بسته اند بپذیر ،
در های بلند رحمت خویش را بر آنان بیشتر بگشای ،
تا شاید که دریچه های کوچک قلب سیاهشان ،
از احساس وجود تو نورانی گردد ،
و نیاز به تو را بیشتر از همیشه در خود بیابند ...

یاریم ده

تا در راه تو گام بردارم
سکوت کنم ، آنگاه که تو میخواهی
و فریادی باشم ، آن دم که تو اراده کنی

تو معنای سکوتم باشی و من صدای تو در زمین
مرا بیاموز که چگونه مهر بورزم و دوست داشته باشم ، آنکه تو را دوست دارد
و بیزاری جویم از آنکه ...
خدای مهربانم ، معبود یگانه ام
یاریم ده
تا در دنیایی که همه به دنبال لذت ، قدرت و شهرتند
دیدگانم تنها به سوی تو باشد و تنها تو را ببینم

لذتم ، قربت و نزدیکی با تو باشد
قدرتم ، در پرستش و شکرگزاری تو معنا شود
و شُهرَتَم؛ مشهور به عشقبازی با تو باشم

تنها تو باشی و تو ...
برای تو نفس بکشم ...
با هر دمِ نفسم تورا صدا بزنم و با هر بازدمش شکرت به جای آورم
و در آخر برای تو بمیرم ...

« آمین »

بسيار دعا كن ; زيرا دعا كليد هر رحمتى است و مايه روا شدن هر حاجتى و آنچه نزد خداست جز با دعا به دست نمى آيد . هيچ درى نيست كه بسيار كوبيده شود مگر آن كه بزودى به روى كوبنده باز گردد .

خدایا کفر نمی گویم ! پریشانم ... چه می خواهی تو از جانم !؟ مرا بی آنکه خود خواهم اسیر زندگی کردی ... خداوندا تو مسئولی . خداوندا ! تو می دانی که انسان بودن و ماندن در این دنیا چه دشوار است ... چه رنجی می کشد آنکس که انسان است و از احساس سرشار است . "شریعتی"

اگر خدا آرزويي را در دلت انداخت ، بدان كه توانايي رسيدن به آن را در تو ديده است .

« خدایا به فرشتگانت بسپار که در لحظه لحظه نیایش خویش دوستان مرا از یاد نبرند »

خدایا !!!
محبوب من
مرا قلبی ده
که سراسر آن را وجودت فراگرفته باشد
چنان خون در رگم جاری باش
که مکانی برای ناامیدی نماند
تو برایم امید محضی
هر نفسی که میکشم و در انتظار نفس بعدی میمانم
یعنی به تو امید دارم
که تو رب من و هستی بخش منی ...